। कुनै समय व्यस्त रहने रुकुम पश्चिमको चौरजहारी विमानस्थल अहिले सुनसान छ। धावनमार्ग आसपास विमानको आवाज आउँदैन । विमास्थलमा घाँस र झारपात उम्रिएका छन्। विमानस्थल परिसरमा रुख-बिरुवा हुर्किएका छन् भने उडानका लागि प्रयोग हुने उपकरणहरू धुलो र खियाले खिइएका छन् ।
रुकुम पश्चिमसँगै जाजरकोट र सल्यानका नागरिकलाई लक्षित गरेर निर्माण गरिएको चौरजहारी विमानस्थल लामो समयदेखि हवाई सेवाविहीन छ। कच्ची धावनमार्ग हुँदा नियमित उडान हुने यो विमानस्थल धावनमार्ग कालोपत्र गरिएपछि भने विमानको प्रतीक्षामा छ। विमानस्थलमा करिब आठ वर्षदेखि नियमित उडान हुन सकेको छैन।
विमानस्थल सञ्चालनमा नहुँदा राज्यले हवाई पूर्वाधारमा गरेको लगानी उपयोगविहीनजस्तै बनेको छ। धावनमार्ग, टर्मिनल तथा अन्य संरचना तयार भए पनि यात्रुका लागि हवाई सेवा उपलब्ध छैन। उडान नहुँदा विमानस्थल वरपरको क्षेत्र झाडीमा परिणत हुँदै गएको स्थानीयवासी गोपाल रेग्मीले बताए ।
स्थानीयका अनुसार कच्ची धावनमार्गमा जहाज नियमित रूपमा आउने–जाने गरेको अवस्थामा हवाई सेवा यहाँका नागरिकका लागि महत्वपूर्ण यातायातको माध्यम थियो। सडक यातायात कठिन र लामो समय लाग्ने भएकाले चौरजहारी विमानस्थलबाट हुने उडानले रुकुम पश्चिमसहित आसपासका जिल्लाका नागरिकलाई राहत दिएको थियो। धावनमार्ग कालोपत्र भएपछि नियमित उडान निरन्तर हुन सकेन।
विमानस्थलमा रहेका संरचना र उपकरण संरक्षणको अभावमा जीर्ण हुँदै गएका छन्। नियमित मर्मतसम्भार र सरसफाइ नहुँदा परिसरमा घाँस तथा झारपात बढेको छ। सञ्चालनमा आउनुपर्ने विमानस्थलको धावनमार्ग अहिले जहाजका लागि भन्दा घाँस र झाडीका लागि बढी उपयोगी देखिन थालेको स्थानीयको गुनासो छ।
कालोपत्रपछि उडान रोकियो
चौरजहारी विमानस्थलको विगत हेर्दा यसको अवस्था थप विडम्बनापूर्ण देखिन्छ। २०२८ सालदेखि सञ्चालनमा आएको विमानस्थलमा २०७० सालपछि नियमित उडान प्रभावित हुँदै गएको छ । कच्ची धावनमार्गमा उडान भइरहेका बेला विमानस्थललाई आधुनिक बनाउने उद्देश्यले धावनमार्ग कालोपत्र गरियो । त्यसपछि भने हवाई सेवा निरन्तर हुन सकेन ।
कालोपत्रपछि नियमित उडान हुने र व्यवसायिक तथा पर्यटकीय गतिविधि बढ्ने अपेक्षा गरिएको थियो। तर त्यसको ठीक विपरीत विमानस्थल लामो समय बन्द हुँदा स्थानीयले सडकमार्गकै भर पर्नुपरेको छ।
तीन जिल्लाका नागरिक प्रभावित
चौरजहारी विमानस्थल रुकुम पश्चिमका नागरिकका लागि मात्र नभई जाजरकोट र सल्यानका केही क्षेत्रका नागरिकका लागि पनि हवाई सेवाको पहुँच विस्तार गर्ने उद्देश्यले महत्वपूर्ण मानिन्छ। सडक सञ्जाल कमजोर रहेको समयमा आपत्कालीन यात्रा, बिरामीको उपचार, सरकारी कामकाज तथा अन्य अत्यावश्यक यात्राका लागि विमानस्थलको भूमिका महत्वपूर्ण थियो।
अहिले हवाई सेवा बन्द हुँदा दुर्गम पहाडी क्षेत्रका नागरिकले लामो र जोखिमपूर्ण सडक यात्रा गर्नुपर्ने अवस्था छ। सडकमार्गबाट नेपालगन्ज, काठमाडौँ लगायतका सहर पुग्न समय लाग्ने भएकाले नियमित हवाई सेवा पुन: सञ्चालन गर्नुपर्ने माग स्थानीयस्तरमा उठ्दै आएको छ।
स्थानीयले करोडौँ रुपैयाँ खर्च गरेर निर्माण गरिएको विमानस्थललाई झाडीले ढाकिन दिनुभन्दा नियमित उडानको वातावरण बनाउनुपर्ने बताएका छन्। विमानस्थल सञ्चालनका लागि आवश्यक प्राविधिक समस्या भए समाधान गर्ने, विमान कम्पनीसँग समन्वय गर्ने र यात्रुको मागअनुसार उडान तालिका बनाउनेतर्फ सम्बन्धित निकायले ध्यान दिनुपर्ने उनीहरूको माग छ।
जहाज कुर्दाकुर्दै घाँस उम्रियो
चौरजहारी विमानस्थलको अहिलेको दृश्य राज्यको पूर्वाधार निर्माण र त्यसको उपयोगबीचको ठूलो अन्तरको उदाहरण बनेको छ। जहाज उडाउने उद्देश्यले बनाइएको धावनमार्गमा जहाज आउन छाडेपछि घाँस उम्रिएको छ। लाखौँ–करोडौँ रुपैयाँ खर्च गरेर निर्माण गरिएका संरचना संरक्षणको अभावमा जीर्ण हुँदै गएका छन्।
अब प्रश्न विमानस्थल किन बन्यो भन्नेभन्दा पनि बनेको विमानस्थल किन सञ्चालन हुन सकेन र यसलाई नियमित सञ्चालनमा ल्याउने जिम्मेवारी कसले लिने भन्ने हो। स्थानीयका लागि चौरजहारी विमानस्थल अहिले हवाई सेवा पाउने आशाभन्दा राज्यको लगानी उपयोग गर्न नसकेको एउटा उदाहरण बन्दै गएको छ।
प्रतिनिधिसभा सदस्य गोपाल शर्माले राज्यको असयोगका कारण जहाज सञ्चालन हुन नसकेको बताए । चौरजहारी विमानस्थलमा जहाज उडदा घाटा भएमा स्थानीय तहले व्यहोर्ने आशयको बुझाइ भएपछि समस्य भएको छ । अहिले पछिल्लो समय फेरी व्यापक छलफल भएकाले सकरात्मक नतिजा आउने सम्भावना रहेको उनको भनाइ रहेको छ ।
